یک کلبه ی خراب و کمی پنجره
یک ذره آفتاب و کمی پنجره
ای کاش جای این همه دیوار و سنگ
آیینه بود و آب و کمی پنجره
در این سیاه چال سراسر سوال
چشم و دلی مجاب و کمی پنجره
بویی ز نان و گل به همه می رسید
با برگی از کتاب و کمی پنجره
موسیقی سکوت شب و بوی سیب
"یک قطعه شعر ناب و کمی پنجره
"قیصر امین پور"
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چیزی باقی نمانده
نه گوشی و نه زبانی
و نه حتی مجالی برای نفسهای تازه
آن زمان که
سرد میشود
یک فنجان قهوه
کنار پنجره چوبی.
