مگر كدامين ستاره را مي پرستيدم
كه تو
از آسمان آمدي
تو كه از آبي آه دريا آبي تري
من كه دستم به دريا نرسيده بود
كه نگاه سردم از آسمان سر رفت
و ناز نگاهت
به دل
نه
كه به شب شعر من
پيوست

مگر كدامين ستاره را مي پرستيدم
كه تو
از آسمان آمدي
تو كه از آبي آه دريا آبي تري
من كه دستم به دريا نرسيده بود
كه نگاه سردم از آسمان سر رفت
و ناز نگاهت
به دل
نه
كه به شب شعر من
پيوست

در ابتدای زمین
کنار آسمان نشستیم و ،
دعا کردیم.
شاید...
تمام اآرزوهامان،
باران شود.
ندانستیم
تمام خاکسترمان را،
آب خواهد برد.
Home | Archive | Contact US |