وقتی چراغ ها در آب روشن می شوند باید هم تنها باشم...

---------------------------------------

از اینجا گوش دهید

از آلبوم Le Voyage de Sahar

از واقـعـه ای تو را خـبـر خـواهـم کـرد                     وانـرا به دو حـرف مخـتـصر خـواهم کـرد

بـا عشق تـو در خـاک فـرو خـواهـم شد               بـا مهـر تــو َسـر ز خــاک بر خـواهـم کـرد

                                                 "حضرت خیام"                                                

باز هم نگاهت در دسترس نیست

ای کاش یک بار هم که شده مرا می دیدی

که دور ترین خرابه های جهان را دور می زنم

حتی بهشت را...

پیش از اتفاق گندم یا نمی دانم سیب

گشته ام...

در کدام حادثه ی مجهول زمان صبر کرده ای؟

نمی دانم نمی فهمم

شاید تا یافتنت ،

 از یاد تمامی اهل کوچه رفته باشم.......

                  "نمیدونم این شعر از کجا در خاطرم باقی مونده  "

این هم صدای نازنین افشین مقدم(یادش گرامی)تقدیمی دیگر به ...

از اینجا دریافت کنید

بجز غم خوردن عشقت غمی دیگر نمی‌دانم                 که شادی در همه عالم ازین خوشتر نمی‌دانم 
گر از عشقت برون آیم به ما و من فرو نایم                    ولیکن ما و من گفتن به عشقت در نمی‌دانم 
ز بس کاندر ره عشق تو از پای آمدم تا سر                   چنان بی پا و سرگشتم که پای از سر نمی‌دانم 
به هر راهی که دانستم فرو رفتم به بوی تو                   کنون عاجز فرو ماندم رهی دیگر نمی‌دانم 
به هشیاری می از ساغر جدا کردن توانستم                 کنون از غایت مستی می از ساغر نمی‌دانم 
به مسجد بتگر از بت باز می‌دانستم و اکنون                  درین خمخانه‌ی رندان بت از بتگر نمی‌دانم 
چو شد محرم ز یک دریا همه نامی که دانستم              درین دریای بی نامی دو نام‌آور نمی‌دانم 
یکی را چون نمی‌دانم سه چون دانم که از مستی           یکی راه و یکی رهرو یکی رهبر نمی‌دانم 
کسی کاندر نمکسار اوفتد گم گردد اندر وی                  من این دریای پر شور از نمک کمتر نمی‌دانم 
دل "عطار "انگشتی سیه رو بود و این ساعت                 ز برق عشق آن دلبر بجز اخگر نمی‌دانم

برای شنیدن  همنشین درد  با صدای همایون کمی صبوری کنید

چون تصوویری ست و کمی ،فقط کمی طول میکشه

از اینجا دانلود کنید

یک  دلشوره دیگر را بشنوید

هر روز دلتنگ تر از دیروز ، نظاره می کنم طلوع و غروب خورشید را

شاید غروب دل من بار دیگر طلوع یابد

و اگر نیاید خود را به غروب تن خواهم سپرد

************

دلم را دیریست سپرده ام به باد ، شاید بیابم او را بار دیگر...

اما باد دلم را برده است به ناکجا آبادی که خسته از گردباد است و همیشه بارانی است

************

مانده ام از روزگار خویش

از فراق و مستی خویش

در آتشکده ام اما جستن و رستن نمی خواهم

___________________________________________________________________________

در انتهاي هر سفر

در آيينه

دار و ندار خويش را مرور مي كنم

اين خاك تيره اين زيمن

پايوش پاي خسته ام

اين سقف كوتاه آسمان

سرپوش چشم بسته ام

اما خداي دل

در آخرين سفر

در آيينه به حز دو بيكرانه كران

به جز زمين و آسمان

چيزي نمانده است

گم گشته ام ‚ كجا

نديده اي مرا ؟

(حسین پناهی)

جزاي آنكه نگفتيم شكر روز وصال                     شب فراق نخفتيم لاجرم ز خيال

دگر به گوش فراموش عهد سنگين دل              پيام ما كه رساند مگر نسيم شمال

تو بر كنار فراتي نداني اين معني                     به راه باديه دانند قدر آب زلال

اگر مراد نصيحت كنان ما اين است                   كه ترك دوست بگوييم تصوري است محال

به خاك پاي تو داند كه تا سرم نرود                  ز سر به در نرود همچنان اميد وصال

حديث عشق چه حاجت كه بر زبان آريم             به آب ديده خونين نوشته صورت حال

سخن دراز كشيديم و همچنان باقي است         كه ذكر دوست نيارد به هيچ گونه ملال

(سعدی)

صدایی دیگر را بشنوید

                  *      *       *

آنگاه که دل از دست رفت

قلم خواهد لرزید

کلمه ها گم می شوند

زبان از گفتن باز می ماند

می مانی در سکوت

و هیاهوی ناگفته ها

حیران خواهی شد ...

                           می چرخی پروانه وار از سرگردانی خویش

و جز آه نتوانی گفتن

         که آه ها تو را خواهد سوزاند

و خاکسترت در طوفانها پراکنده خواهد شد

و گم می شوی

                    و این گم گشتگی را دیگر امیدی نیست

تا مگر مرگ بار دیگر تو را با خویش همراه سازد

                  *       *      *

آن دو تیره زار شور انگیز

هنوز در شب من باقی ست....

آسمان من بارانی ست.

   و برای شنیدن شور آوایی  دیگر کلیک کنید

گفتم مانده ام در راهی پر از سنگلاخ و رفتن نمی توانم

گفت من هستم همیشه ،

                                     و تو را خواهم برد سوار بر ابر

دل خوش کردم و راهی شدم

اکنون مانده ام با پایی پر  آبله

نه ماندن می توانم و نه رفتن

آفتابی نمی بینم

و  آیا می توان در ظلمات سفر کرد؟

روحم مرده است بی آن که کسی بداند

گوشی نیز مرا نمی شنود

در هیاهوی ناگفته ها ، گرفتار آمده ام

  روی تو را چشم در راهم  کلیک کنید

بر مزار خویش نشسته ام

و می گریم بر روزهایی که بر من گذشته است

به یاد می آورم روزی را که ماندم زیر باران ، تنها

هم نوا شدم با ابر

              همراه با آذرخش سوختم و باریدم

و آنروز را که

یخ زدم در سایه آفتاب سوزان

و...

گذراندم بهار را به خزان

و سپری شد تابستان به سردی زمستان

آری

این چنین گذشت روزگارم به شیدایی

در این دنیای وانفسا که آدمها تنها خود را نظاره گرند

 گم کرده ام زندگی را و مانده ام در نیستی

دیگر هیچ رنگی مرا شادمان نمی کند

و همه چیز سیاه و خاکستری است

 گویی محکومم

 محکوم به حبس

 حبسی همیشگی

 در بندی همیشگی

دیگر رهایی را نمی فهمم

و معنای پرواز را نمی دانم

دلقکی شده ام که خود می گرید 

آه دل تنگم

دل تنگ

دل تنگ اذانی که مرا به سپیدی بخواند

گویی دیگر گوشم نیز ، شنیدن نمی داند

                                 بی تو بودن کار من نیست

روحِ آشفتهِ من در قفسِ تن
می زند پنجه به ديوار
می دَرَد پوست
و می پاشدم از هم
رگ و پی
و وجود، همه خواهش
همه دَرد
روح، زندانی تن
تن، دربند نياز
هر دو محبوس وجود
هر سه مجذوب گناهی ممکن
* * *
شيشه ای بی روزن
با پيامی مبهم
خاطر تيره و تاريک کسی را که منم
يا بودم
روی امواج تلاطم
می برد تا هرجا
می برد تا فردا.
* * *
می گرفتش کاش
می گشودش راز
دست افسونگر آن ساحل اَمن
تا بخواند :
« هيچ و هرگز
فرصتِ خوبِ گناهِ ابدی است. »

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

گر چرخ پر از ناله کنم معذورم                 ور دشت پر از ژاله کنم معذورم     

تو جان منی و میدوم در پی تو               جانرا چو بدنباله کنم معذورم