بی تو خواهم مرد.

از دوریت خواهم مرد.

- بیچاره پروانه!-

روزهایم را چون مویی بافته به پشت سر میاندازم

دیری ست در رویای تو

ریشه های طویلم را از یاد برده ام

اگرچه نگاهم بازیه دستان و نگاهت را که بر آیینه دل است را

از یاد نبرده است

چون مهره ای رها شده در ظلمات

تو را میجویم

ستاره ای نیست

ستاره ای نیست

کجاوه ام در شن و اندوه فرو رفته است

و

تا برگشت تو

این کجاوه بی نفس و بی عبور می ماند.

از دورها میآیی

از دورهای دور

و فقط یک چیز ;

یک چیز کوچک در زندگی من جابه جا می شود!

                                          "این که دیگر بدون تو هیچ کجا نیستم."

ای گل مرداد            ای عزیز معصوم         ای نگار بکر

انگشتهای من     - هنوز هم -              مجذوب حس سطر حضور توست

سکوت     تنها سکوت    سمت انبساط تورا حدس میزند

و اشتیاق دیرپای من

که از نخست    پیجوی جذبه هولناک تو بوده است

در حیرتم کدام واژه نا اهل بر زمین زد حیثیت سپید تورا

کدام واژه تو را نشناخت

در حیرتم   که شور بختی کدام واژه  

بخت مرا چنین کرد سیاه

ای نور واژه هایم پیش از این     دیری ست که تقدیرم بسته به نام توست

یاد نگاهت

چه رنج عظیمی است

وقتی به یاد می اورم

که چه چیزهای فراوانی را

هنوز به تو نگفته ام

تار و پود وجودم را بر آب دادی یه به باد؟!

- نمیدانم.

آن چه به گوش میرسد

صدای پای مهمان نا خواسته

- ثانیه های بی تو ست

که برهنه وار میتازند

صدای ثانیه ها دیگر نوای تیک تاک گذر نیست

که آهنگ خرد شدن استخوانهایی ست

که میان درز ثانیه ها رهایشان کردی

۲۳مرداد۱۳۸۴

ده قدم که برداری      از امپراطوری ماه و خورشید بیرون میشوی

تنها ده قدم که برداری

نه همهمه صدایی  و  نه تعجبی     

ده قدم که برداری      دیگر گذشته ای نمی ماند

ده قدم ....یا صد قدم ....یا هزار قدم.....فرقی نمیکند

هنوز در قلب منی      

و هر کجا که بروی از قلب من بیرون نخواهی رفت